مراحل زایمــان

مراحل زایمــان

زایمان به سه مرحله کلی تقسیم می شود :
? مرحله اول که دردهای زایمانی شروع شده و پیشرفت می کند تا رحم آماده خروج نوزاد شود.
? مرحله دوم که در آن خروج نوزاد و تولد اتفاق می افتد.
? مرحله سوم که جفت خارج می شود.
? مرحله اول یا دردهای زایمانی
در این مرحله با شروع انقباضات رحمی، گردن رحم تدریجا نرم و منبسط می شود تا به10 cm برسد. این مرحله خود به مراحل سه گانه فاز ابتدایی، فاز اکتیو و فاز انتقالی تقسیم می شود.

? فاز ابتدایی

فاز ابتدایی فازی است که در آن رحم به صورت منظم منقبض می شود. این انقباضات بر خلاف انقباضات براکستون هیکز که نا منظم و بی درد هستند، به تدریج دردناک می شوند.
ریتم و سرعت زایمان در هر خانم باردار ممکن است خصوصیات مخصوص به خود را داشته باشد. بعضی ها حتی متوجه انقباضات اولیه نیز نمی شوند در حالیکه دهانه رحم چندین سانتیمتر باز شده است. وقتی که گردن رحم شروع به باز شدن می کند، وضعیت آن در لگن تغییر می کند و به سمت جلو آمده و نرم می شود. برای اینکه بتوانید تفاوت این دو را بهتر درک کنید نوک بینی خود را لمس کنید، سفت و عضلانی است؛ حالا لبهای خود را لمس کنید، نرم و شل است. سرویکس یا گردن رحم از حالت سفت به حالت شل در می آید.

? چه می توان کرد؟

شما می توانید در خانه چرخی بزنید، برای قدم زدن بیرون روید، یک فیلم تماشا کنید، یک حمام گرم بگیرید. چرت بزنید یا استراحت کنید.. تنقلات میل کنید؛ خوراکی های غنی از کربوهیدرات بهترین انتخاب هستند. اگر انقباضات دردناک است، ماساژ و تکنیک های آرامش بخشی و دوش آب گرم مفید واقع می شوند.

? فاز فعال

ماما ها و پزشکان فاز فعال را مرحله ای می دانند که در آن سرویکس باز شده و انقباضات شما نزدیک به هم و قوی تر شده اند. سرانجام فواصل سه یا چهار دقیقه ای به فواصل 60 تا 90 ثانیه می رسند و انقباضات شدید می شوند.

? چه می توان کرد؟

زمانی که رفتن به بیمارستان یا زایشگاه از ماندن در خانه بهتر به نظر می رسد، موقع عزیمت است. اگر در خانه زایمان می کنید به مامای خود اطلاع دهید. انقباضات پشت سر هم می آیند، وضعیت های مختلف را امتحان کنید تا ببینید در چه وضعیتی احساس راحتی بیشتری می کنید. تمرین تنفس و تکنیکهای آرامش بخشی در این مواقع مفیدند.
توجه کنید که می توانید یک دوش آب گرم بگیرید که برای کاهش درد بسیار مفید است و همچنین زایمان را سرعت می بخشد. حتی می توانید زایمان در وان آب را انتخاب کنید.
گاهی اتفاق می افتد که در طی زایمان باز شدن سرویکس کند شده یا متوقف می شود. در این هنگام قدم زدن، ماساژ و حتی گریه کردن کمک می کند که اضطراب عاطفی از بین رفته و جریان زایمان سریع تر شود. اگر کیسه اب پاره نشده باشد، ماما با پاره کردن کیسه آب، پروسه زایمان را سرعت می بخشد. می توان از مسکن ها و بی حسی های نخاعی هم استفاده کرد.

? فاز انتقالی یا مرحله گذر

طی این فاز سرویکس از 8 تا 10 سانتیمتر باز می شود. هر بار که انقباض زایمانی شروع می شود 1 تا یک و نیم دقیقه به طول می انجامد و تقریبا هر 3 دقیقه تکرار می شوند. این مرحله معمولا دوره سختی از مراحل زایمانی است.

? چه می توان کرد؟

زایمان بسیار نزدیک است. وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنید. در فواصل انقباضات آرام باشید. تنفس خود را منظم کنید، از بینی نفس بکشید و از دهان بیرون دهید. اشکالی ندارد اگر بخواهید برای تحمل بهتر درد فریاد بزنید.

? مرحله دوم یا تولد نوزاد

در این فاز رحم نوزاد را به بیرون می راند تا از کانال زایمانی یا همان واژن به دنیای بیرون بیاید. در این هنگام همراه انقباضات، شما سر نوزاد را بین پاهای خود حس می کنید. در ابتدای انقباض، نوزاد به بیرون رانده شده و انتهای انقباض کمی به داخل کشیده می شود. وقتی سر نوزاد در واژن قرار می گیرد، ماما از شما می خواهد که کمتر فشار بیاورید تا نوزاد به آرامی بیرون آید و ریسک پارگی در شما کمتر شود. اگر شما قبلا زایمان کرده باشید این فاز برای شما 5 تا 10 دقیقه طول می کشد. اگر زایمان اول شما باشد این فاز ممکن است ساعتها طول بکشد.

? چه می توان کرد؟

به بدن خود توجه کنید. وقتی قدرت دارید زور بزنید. سعی کنید هنگام فشار آوردن نفس خود را حبس نکنید. در هر انقباض چندین بار زور بزنید. از کشش زمین استفاده کنید، ایستاده یا در حالت چمباتمه قرار بگیرید. اگر خیلی خسته شده اید، به پهلوی چپ بخوابید. اگر بی حسی نخاعی دارید، ماما به شما می گوید که چه زمانی زور بزنید. احتمالا وی توصیه خواهد کرد تا زمان دیده شدن سر نوزاد زور نزنید.

? مرحله سوم یا خروج جفت

شروع این فاز از زمانی است که نوزاد بطور کامل بیرون آمده و در این فاز جفت بیرون می آید. جفت سیستم حمایتی جنین است که مسئول رساندن مواد مغذی به جنین و دفع مواد زائد از آن می باشد. پس از اتمام مرحله تولد نوزاد، انقباضات تا مدت کمی ادامه می یابد . خروج کامل جفت و ضمائم بیش از 5 تا 10 دقیقه طول می کشد.

? چه می توان کرد؟

شما احتمالا این فاز را حس نمی کنید چون تمام توجه شما به نوزاد معطوف است. گذاشتن نوزاد روی قفسه سینه سبب ترشح هورمونهایی می شود که به جدا شدن جفت از رحم کمک می کنند. در این هنگام شما یا بسیار ضعف داشته و یا بسیار هیجان زده هستید. بعضی از مادران به علت زایمان طولانی و دردناک قادر به توجه کافی به نوزاد نیستند. بیشتر خانمها در این مرحله نیاز به استراحت و تغذیه مناسب دارند.
حال نوزاد خود را تحسین می کنید. دستها و پاهای او را بررسی می کنید. او را در بغل می گیرید. اگر می خواهید نوزاد را با شیر خود تغذیه کنید از همین الان شروع کنید. تعجب نکنید اگر نوزاد تمایلی نشان نمی دهد. اگر حتی او را به سینه تان بفشارید کافیست و او خیلی زود به خوردن شیر تمایل پیدا می کند.

مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران بارداری

مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران بارداری

آمریکایی ها بیش از هر نوع داروی دیگری، از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند . زنان باردار نیز از این قضیه جدا نیستند . از هر هشت زن باردار آمریکایی، یک نفر از یک داروی ضد افسردگی از خانواده مهار کننده های انتخابی باز جذب سروتونین SSRIS برای درمان افسردگی یا دیگر اختلالات خلقی استفاده می کند . مطالعات اخیر نشان می دهد که این داروها می توانند عوارض جانبی زیادی روی سلامت جنین داشته باشند، از جمله، این داروها می توانند موجب افزایش خطر ناهنجاری های قلبی نادر، زایمان زودرس، کم وزنی نوزاد هنگام تولد و علائم ترک دارو در نوزاد شوند . به رغم این خطرات، هنوز بسیاری از پزشکان معتقدند مزایای این داروها بیشتر از عوارض احتمالی این داروهاست .
نگرانی در مورد مصرف داروهای SSRIS در دوران بارداری، اولین بار در سال های دهه 1980 در نشریات علمی مطرح شد، اما مورد توجه جدی قرار نگرفت تا آنکه در سال 2005 اداره دارو و غذای آمریکا، اعلام کرد که نوزادان متولد شده از مادرانی که در سه ماهه اول بارداری خود از داروی پاروکسیتین (با نام های تجاری seroxa , paxil) استفاده کرده اند، دو برابر بیشتر از سایر نوزادان علائم ناهنجاری قبلی را نشان می دهند .
در مطالعه ای که در سال 2005 در نشریه پزشکی lancet منتشر شد، محققان دریافته بودند که کودکانی که از مادران مصرف کننده پاروکسیتین متولد می شوند، در چند روز اول علائم سندروم ترک دارو، مثل تشنج یا گریه های غیر طبیعی رنج می برند .
اخیراً خطرات استفاده از سایر داروهای (ssris) در دوران بارداری نیز روشن شده است . در مطالعه ای که در شماره سپتامبر نشریه (British medical journal) منتشر شده است، محققان 500/000 کودک دانمارکی که مادران آنها از داروهایی چون سرترالین، سیتالوپرام و فلوکسیتین استفاده می کردند، را مورد مطالعه قرار دادند و نشان دادند احتمال نقایص قلبی در این کودکان بیشتر از سایر کودکان است، اگر چه خطر کلی هنوز نسبتاً پایین بود . یک مطالعه دیگر نیز نشان داد که احتمال تولد نوزاد نارس و کوچک، در مادرانی که در ماه های آخر بارداری خود از داروهای ssris استفاده می کنند، بیشتر از سایر زنان است . در مطالعه ای که در اکتبر 2009 در نشریه archives pediatricand aisoscan medicine منتشر شد . محققان اعلام کردند که زنان مصرف کننده داروهای ssris، دو برابر بیشتر از زنان معمولی دچار زایمان زودرس می شوند و احتمال آنکه نوزاد آنها نیازمند مراقبت های ویژه نوزادان نارس باشد، بیشتر از موارد طبیعی است .
با توجه به آنچه گفته شد آیا زنان باردار در هنگام بارداری لازم است داروهای ضد افسردگی خود را قطع کنند ؟
«امیلی» از دانشگاه تنه ریف اسپانیا، طی مقاله ای می نویسد ؟ «بارداری، به طور حتم نمی تواند عامل قطع داروهای ضد افسردگی در زنان شود . عدم درمان افسردگی خود می تواند موجب افزایش خطر تولد نوزاد نارس، کم وزن و همچنین تهدید حیات جنین شود .»
«سنگوی دارن توه» متخصص همه گیر شناسی از دانشگاه هاروارد می گوید: «در نظر نگرفتن اثر داروها بر افسردگی مادر کاملا دشوار است .»
سانز و توه می گویند همه زنان باردار تنها برای افسردگی از داروهای ضد افسردگی استفاده نمی کنند، برخی از زنان ممکن است برای اختلال وسواس، درمان درد و یا علایم پیش از قاعدگی شدید از این داروها استفاده کنند .در این موارد داروهای ایمن تر و بهتری وجود دارد که می توان جایگزین داروهای ضد افسردگی شود . (توجه شود که داروهای غیرافسردگی دسته ای از داروها هستند که در بسیاری از اختلالات به غیر از افسردگی نیز استفاده می شوند . برای نمونه این داروها در درمان بیماری وسواس، درمان برخی از انواع دردها و کاهش علائم پیش از قاعدگی مؤثرند).
در سپتامبر 2009 انجمن اعصاب و روان آمریکا طی گزارشی اعلام کرد که درمان دارویی در مادران باردار دچار افسردگی خفیف و دیگر اختلالات خلقی توصیه می شود . در این گزارش به پزشکان توصیه می کند که بین افسردگی واقعی با موارد غم و اندوه و کاهش احساسات، تفکیک قائل شوند .
منبع: scientific American mind , april march , 2010
منبع: مجله اطلاعات علمی شماره 368

روح مادر و روح جنین

روح مادر و روح جنین

آیا ارتباطی بین روح مادر باردار با روح جنین درون شکمش وجود دارد؟ بطور کلی می خواهم درباره ی روح جنین و اینکه آیا او ارتباطی ماورایی با دنیای اطراف دارد یا نه، چیزهایی بدانم.
زمانی که انبوه نامه ها و ایمیل های رسیده را بررسی می کردم، به سؤال بالا برخوردم، سؤالی جالب و در عین حال پیچیده. چه کسی می تواند به درستی بگوید که احساسات و عواطف روحی جنین، آن هم در زمانی که هنوز در رحم مادر بسر می برد، چگونه است؟
آیا هیچ کدام از ما آن دوران را به خاطر داریم؟ البته که نه. تمام خاطرات و ذهنیات ما به حدود سه الی چهار سالگی بازمی گردد. ما حتی نمی توانیم چیزی از دوران نوزادی خود به خاطر بیاوریم. با این حال سعی می کنم تا جایی که می توانم به سؤال بالا پاسخ داده و با استناد به یافته های علمی، ارتباطات جنین با دنیای بیرون را شرح دهم.
همه ی ما می دانیم که حدود بیست و هشت هفته بعد از شروع بارداری مادر، جنین به حالت انسان در می آید و اعضای بدن او تا حدود زیادی شکل می گیرند و تمام این اندام ها آغاز به کار می کنند.
علاوه بر این ،‌جنین دارای احساسات و عواطف (روحی) شده و به بسیاری از اعمال واکنش نشان می دهد . این واکنش ها رفته رفته شدیدتر شده و در هفت ماهگی به اوج خود می رسد. حال می خواهیم بدانیم روح جنین یا به عبارتی اندیشه ها و احساسات او در این دوران چگونه عمل می کنند؟
براساس یافته های دانشمندان، جنین از حدود چهارماهگی به بعد می تواند با مادر خود ارتباط برقرار کند. البته این ارتباط تا مقدار زیادی یکطرفه است. به این معنی که روح جنین می تواند احساسات مادر را درک کرده و در خود ضبط کند. جالب است بدانید که بر اساس گفته های دانشمندان، قسمت اعظم ضمیر ناخودآگاه یک شخص در همین زمان شکل می گیرد . به این معنی که جنین با آگاهی از عکس العمل های مادر در هنگام ترس، خشم، شادی و ... این واکنش ها را دریافته و آنها را برای همیشه به خاطر می سپارد.
می گویم برای همیشه، چون اگر چه ما هرگز نمی دانیم در دورانی که در رحم مادر بسر می بردیم چه اتفاقاتی برای عواطف مان روی داده است،‌ با این حال همه ی آنها در ضمیر ناخودآگاه ما باقی مانده اند و بیشتر رفتارهای ما را شکل می دهند. دانشمندان حتی پا را فراتر گذاشته و می گویند بخشی از شخصیت یک انسان ، درست در همین دوران شکل می گیرد. روح جنین با روح مادر ارتباطی تنگاتنگ دارد و هر عکس العمل و اندیشه ی مادر بر روح فرزندش تأثیر مستقیم می گذارد. زنی را می شناسم که از دوران کودکی از بودن در جمع وحشت دارد. او همیشه می گوید نمی تواند در میان دیگران راحت باشد و احساس می کند هیچ کس او را قبول ندارد و در هر جمعی به عنوان موجودی اضافه با او رفتار می شود. زمانی که با مادر این زن صحبت کردم، دریافتم که این مادر قبل از بارداری دخترش،‌پنج فرزند دیگر به دنیا آورده و این بارداری،‌ کاملاً ناخواسته بوده است. او گفت که در دوران حاملگی مرتب به این فکر می کرده که این بچه برای خانواده ی پرجمعیت آنها بار اضافی است. می بینید که چگونه این مادر اندیشه هایش را به جنین درون شکمش منتقل کرده و برای او شخصیتی مردم گریز و بدون اعتماد به نفس ساخته است. بهتر است بدانید که این مادر پس از تولد دخترش، کوچکترین صحبتی در این باره با او نکرده و رفتارش با این فرزند ناخواسته، کوچکترین تفاوتی با فرزندان دیگرش نداشته است. نمونه هایی از این دست بسیار است. «آلبا» زمانی که شش ماهه باردار بود، از همسرش طلاق گرفت. شوهر او مردی عصبی و تندخو بود و در زمان دعوا، وسایل خانه را به طرف همسر باردارش پرتاب می کرد. در این مواقع، آلبا برای حفاظت از جنین درون شکمش، گوشه یی می نشست و دست هایش را مقابل شکمش می گرفت. یک ماه پس از به دنیا آمدن «ویرجینیا» آلبا با پزشک معالجش ازدواج کرد.
ویرجینیا هرگز نفهمید که این پزشک، پدر واقعی او نیست و دوران کودکی را در محیطی پر از عشق و محبت سپری کرد. اما آلبا و همسرش می دیدند که فرزندشان عادت عجیبی دارد. ویرجینیا به محض شنیدن صدای بلند یا شکستن شیشه، گوشه یی کز می کرد وناخودآگاه دست هایش را روی شکمش فشار می داد. این همان ضمیر ناخودآگاه ویرجینیا بود که این عکس العمل را به خاطر ارتباط روحی با مادر، در خود ضبط کرده و قسمتی از شخصیت او را ساخته بود.
اینکه یک جنین چگونه می تواند اندیشه ها و افکار مادر را خوانده و ماه ها با آن زندگی کند،‌ جزو اسراری است که علم و منطق نمی تواند جوابی برای آن پیدا کند. دانشمندان می گویند جنین قادر است فکر کند. آنها اعتقاد دارند روح جنین، افکار و اندیشه ها را از روح مادر گرفته و افکار و اندیشه های خود را مطابق آن شکل می دهد. اگر دقت کنید می بینید که در خانواده هایی که مرد به خانواده حکومت کرده و به نوعی افکار و اعمال خود را اعمال می کند، فرزند شباهت زیادی به پدر دارد. این تا حدودی به این دلیل است که مادر باردار عادت کرده تنها به گفته ها و کردار شوهرش فکر کند و خواسته های او را به خواسته های خودش ترجیح دهد. در این حالت، جنین که اندیشه های مادر را ضبط می کند، ناخودآگاه به خواسته ها و افکار پدر پی برده و شخصیتش مطابق شخصیت پدر،‌ پی ریزی می شود. شاید به همین دلیل است که دانشمندان ، برای داشتن فرزندی با روح و روان سالم،‌ توصیه های زیادی در مورد دوران بارداری دارند. در اینجا به جسم و تغذیه ی مادر کاری نداریم. ما می خواهیم تنها به روح که سازنده ی عواطف،‌ احساسات و شخصیت یک انسان است، ‌بپردازیم. دانشمندان می گویند همانگونه که جسم جنین از جسم مادر تغذیه می کند، روح او نیز از روح مادر تغذیه می کند. اگر چه علت و نوع این ارتباط کاملاً ناشناخته است، با این حال طی آزمایش های بسیار، ‌این ارتباط به اثبات رسیده است. ما شنیده ایم که فرزند ، بسیاری از صفات پدر و مادر خود را از طریق ژن به ارث می برد. با قسمت علمی ژنتیک کاری ندارم، اما بدانید که بخش تقریباً قابل توجهی از این مقوله، به همین ارتباط روحی بازمی گردد. ارتباطی که لحظه به لحظه،‌ همچون معلمی پیگیر،‌ به روح جنین درس داده و برای این روح، شخصیتی اولیه قالب ریزی می کند. به همین دلیل امروزه به مادران باردار،‌توصیه ی اکید می شود که به روح خود همان اندازه توجه کنند که به جسم خود می رسند. حال ما می دانیم که علت آن چیست و می دانیم که آموزش رفتاری و تربیتی فرزندان مان از همان ماه های اولیه بارداری شروع می شود نه صرفاً پس از زایمان .

منبع: 7 روز زندگی شماره 84

تولد یک پروانه، تولد یک مادر

تولد یک پروانه، تولد یک مادر

تغییر زندگی زنان شما برای مادر شدن تصمیم گرفته اید؟ برنامه ریزی کرده اید؟ آیا خود را برای مادر شدن و غیر زندگی آماده کرده اید؟
به گفته ی روانشناسان مادر شدن چیز ساده یی نیست که بگویید امروز و فردا مادر می شوم. مادر شدن تنها با تولد یک نوزاد محقق نمی شود، مادر شدن یک تحول عظیم درونی است! مادر شدن یعنی رفتن به یک سفر درونی منحصر به فرد و بخشیدن رنگی خاص به زندگی خود، وقتی یک زن، مادر می شود از نظر روحی به تدریج تحولاتی در او به وجود می آید که از بین رفتنی هم نیست. تا به حال شما دختر مادرتان بودید. اما از این پس شما مادر فرزندتان هستید.از این به بعد به باقی زنان نزدیک تر می شوید و کنجکاوید تا از تجربه های ناشناخته ی آن ها استفاده کنید. نوع نگاه شما به همسرتان عوض می شود. برای دوست داشتن فرزندتان و دوست داشته شدن از سوی او تلاش می کنید. حتی نگاه دیگران به شما از این پس عوض می شود. جهانیان از این به بعد شما را مادر می بینند.

زن یعنی مادر:

بسته به شخص این تغییر ممکن است زودتر یا دیرتر صورت بگیرد. گاهی در دوران بارداری و گاهی ماه ها پس از زایمان حس مادر بودن کاملا به جان یک زن می نشیند، اما به طور معمول در یک ماه پس از زایمان بیشتر زنان حس زن بودن را از دست داده و خود را مادر می دانند. روز زایمان، روز بسیار حساسی در القای این حس است، ولی لزوماً این باور را در زن ایجاد نمی کند. حس مادر شدن هنگامی که یک زن از نوزادش مراقبت می کند. هفته به هفته به او القا می شود و او هویت جدید را می پذیرد.

موضوعی برای تمام زنان

همه چیز به شخصیت خود فرد بستگی دارد.برای بعضی زنان، اولین حرکت جنین در رحم به معنی مادر شدن شان است. اما برای بعضی دیگر حتی زایمان نیز این حس را پدید نمی آورد. بارداری برای تمامی زنان زمان حساسی است، چون در این دوران، آن ها از نظر روحی و روانی تصویر فرزندشان را در ذهن می سازند.

کودک تخیلی:

در عین حال که در طول دوران بارداری بدن شما در حال ساختن بدن یک موجود زنده است، ذهن شما نیز با آن دخیل است. شما فرزند آینده خود را، دختر یا پسر با بینی پدرش، با شخصیت مادر بزرگش و... تصور می کنید. می بینید که کودک تان بزرگ شده، سه یا پنج ساله یا نوجوان است. همیشه می ترسد عقب مانده یا با نقص عضو به دنیا بیاید! شما ترس ها، تمایلات و رؤیاهای تان را با او قسمت می کنید.

نگرانی بیش از حد:

خستگی طبیعی پس از زایمان یکی از دلایل اصلی این امر است. به وجود آمدن یک مسؤولیت جدید نیز این خستگی را دو چندان می کند. ایجاد یک رابطه ی جدید و مراقبت از کودکی که همه شما را مسؤول او می دانند، انرژی ذهنی زیادی می خواهد.

تصویر نوزاد در ذهن مادر:

تحقیقات دانشمندان نشان داده است که تصویر کودک خیالی در ماه چهار تا هفت بارداری ساخته می شود و طی دوماهه آخر به تدریج رنگ می بازد. ولی هرگز محو نمی شود. به این ترتیب مادر به طور ناخودگاه آگاه از خود در برابر مشکلاتی که بعدها در رؤیارویی با حقیقت پیش می آید، محافظت می کند. تصویر کودک واقعی با کودک تخیلی او مسلماً بسیار متفاوت است، پس این تصویر به مرور زمان با نزدیک شدن به زمان زایمان کمرنگ می شود. مادرانی که کودکان زودرس دارند، مهلتی برای کم رنگ کردن این تصویر در ذهن شان نداشته اند به همین دلیل به خاطر تقابل رؤیا و حقیقت به طور معمول در ارتباط برقرار کردن با کودک شان مشکل دارند.

مادر خوب بودن:

هیچ چوب جادویی وجود ندارد، هیچ زنی هم مادر بی عیب نیست. همه اشتباه می کنند. تنها راه برای یک مادر خوب شدن، اعتماد به خود داشتن است. کم کم شما یاد می گیرید که چه چیزی وفق مراد فرزندتان است. می توانید برای سرعت بخشیدن به این روند از تجربیات دیگران هم استفاده کنید.

کمک اطرافیان:

تحقیقات نشان داده که یک مادر جوان به طور میانگین روزانه با ده نفر در ارتباط است. بیشتر افراد در ارتباط هم مادرهای دیگر هستند. چه کسی بهتر از یک مادر، می تواند مادر دیگری را درک کند؟

نقش پدر:

البته که پدر نقش دارد، ولی رسالت او به گونه یی دیگر است. مادر و فرزند در یک حباب قرار دارند. وظیفه ی پدر حمایت از آنان و برقراری ارتباط بین آنها و دنیای خارج است. «رابطه ی که ما با فرزندمان داریم. وابسته به رابطه یی است که با مادرمان داشته ایم، آیا این قاعده صحت دارد؟ بارداری و اولین ماه های پس از زایمان زمانی است که زنان بعضی خاطرات فراموش شده ی کودکی را به یاد می آورند. در این دوران سؤالاتی درباره ی رابطه ی خودتان با مادرتان در ذهن تان شکل می گیرد و می خواهید به طور ناخودآگاه همان رفتار را درباره ی فرزند خودتان پیاده کنید.

اوضاع بارداری دوم

شما پیش از این نیز مادر شده اید، پس قسمتی از راه را طی کرده اید. نگرانی های دوران بارداری شما کمتر است. شما با نحوه ی نگهداری از یک نوزاد آشنا هستید. و در این راه مهارت کسب کرده اید. از این به بعد سؤالات جدیدی ذهن شما را درگیر می کنند. چگونه محبت تان را بین فرزند بزرگ و کوچک تقسیم کنید؟ آیا آمدن فرزند دوم سبب کم شدن محبت شما نسبت به یکی از آن ها نمی شود؟....
منبع: 7 روز زندگی شماره 120

بررسی علل حاملگی های ناخواسته

بررسی علل حاملگی های ناخواسته

یکی از اهداف اصلی برنامه ی تنظیم خانواده در جمهوری اسلامی ایران کاهش بارداریهای ناخواسته و به حداقل رساندن چالشهای مربوطه است. پیشگیری از بارداری ناخواسته و ناایمن داشتن بارداری خواسته و ایمن از حقوق بدیهی تک تک افراد جامعه است. بارداری ناخواسته اشتغال مادر؛ سلامت مادر؛ تعداد فرزندان و اقتصاد خانواده را با مشکل مواجه می کند.
از مشکلات بعدی مادران؛ سقط جنین می باشد که در اغلب موارد چون غیر قانونی و به صورت مخفیانه توسط افراد غیر ماهر و بدون امکانات صورت می گیرد منجر به مرگ مادر شده بنابراین برای تحقق حقوق جامعه درباره بارداریهای ناخواسته باید این موضوع را به عنوان یکی از مهمترین اصول همواره مد نظر گرفته و برای بهبود وضعیت آن برنامه ریزی کنیم. طبق آمار سال 1379 در کل مناطق شهری روستائی کشور حدود 40 درصد از بارداریهای ناخواسته بوده است؛ در بررسی سال 1384(IMES) در مطالعه ی توصیفی تحلیلی صورت گرفته 30/8 درصد بارداریهای مرکز بهداشت شماره ی دو اصفهان ناخواسته بوده است.
از افراد واجد شرایط باروری حدود 84/2 درصد از روش جلوگیری استفاده می کرده اند. از این درصد حدود 59/1 درصد از روش مدرن( مأثر) و 25/1 درصد از روش سنتی استفاده می کرده اند. طبق بررسی به عمل آمده در خصوص مادران بارداری که به واحدهای بهداشتی درمانی شهری و روستایی تحت پوشش مرکز بهداشت شماره ی دو در سال 1387 مراجعه نموده اند 7/22 درصد بارداریها در شهر ناخواسته می باشد که مهمترین علل آن به ترتیب استفاده از روش طبیعی 43/29 درصدـ استفاده غلط از کاندوم 15/95 درصد ـ شکست کاندوم 13/16 درصدـ استفاده غلط از قرصLD 9/87 درصد می باشد و در روستا 7/39 درصد بارداریهای ناخواسته است که مهمترین علل آن به ترتیب: استفاده از روش طبیعی 28/72 درصد ـ شکست کاندوم 17/02 درصد ـ عدم استفاده از روش پیشگیری از بارداری 14/89 درصد و شکست 11/7IUD درصد می باشد.
راه حل های اصلی برای جلوگیری از بارداریهای ناخواسته عبارتند از:
1. ارتقای کیفیت خدمات پیشگیری از بارداری و سعی در بهبود آموزش.
2. بهبود دسترسی به روشهای پیشگیری از بارداری از طریق سعی در تحقق امنیت کنتراسپتیوها.
3. ایجاد تنوع بیشتر در روشهای پیشگیری از بارداری.
4. افزایش آگاهی از روشهای اورژانس پیشگیری از بارداری.
5. جلب مشارکت آقایان در خصوص تنظیم خانواده.
منبع: نشریه پیام پزشک، شماره 60.